Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καλλιτέχνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καλλιτέχνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2008

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ ο σύγχρονος τραγουδοποιός για όλες τις ηλικίες

Ο Σωκράτης Μάλαμας γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1957 στη Συκιά Χαλκιδικής. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη Στουτγάρδη.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα κατεβαίνει στην Αθήνα για σπουδές στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του όπως ο ίδιος έχει πει, έχοντας δασκάλους τον Βαγγέλη Ασημακόπουλο και το Νότη Μαυρουδή.
Από το 1980 είναι επαγγελματίας μουσικός . Η πρώτη του απόπειρα στην ελληνική δισκογραφία ήταν ατυχής καθώς η LYRA απέρριψε το υλικό του ως "μη εμπορικό". Συνέχισε να παίζει σε λαϊκά μαγαζιά, ανακατεύοντας, δειλά-δειλά, δικά του τραγούδια στο πρόγραμμα, χωρίς φυσικά να αναφέρει ότι ο ίδιος τα έχει γράψει... Τα τραγούδια αυτά άκουσε και αναγνώρισε ο Νίκος Παπάζογλου οπότε τον πείθει να μπει στο studio και να ετοιμάσει την πρώτη του δουλειά η οποία κυκλοφορεί με τίτλο "Ασπρόμαυρες Ιστορίες" το 1989.
Από «Τα μεταξωτά», που τραγούδησε όλη η Ελλάδα μέχρι «Τα ξωτικά» από το πρόσφατο άλμπουμ του, ο Σωκράτης Μάλαμας συνεχίζει να συσπειρώνει γύρω του οπαδούς, τα εισιτήρια των συναυλιών του να γίνονται ανάρπαστα και οι δίσκοι του να πουλούν με τους ίδιους ρυθμούς. Χωρίς τις συνηθισμένες πρακτικές του σημερινού δισκογραφικού μάρκετινγκ και χωρίς επικοινωνιακές στρατηγικές προώθησης και προβολής, έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο δυνατούς τραγουδοποιούς της γενιάς του, δίνοντας νέα πνοή στο Ελληνικό τραγούδι.



ΣΤΙΧΟΙ
(δείγμα Δωρεάν)

Άμα δεν είναι όπως τα θες

δεν έχεις λόγους κι αφορμές,

δεν κάνεις βήμα.

Όσα κοστίζουν μια δραχμή

γι’ άλλους κοστίζουν μια ζωή.

Δεν είναι κρίμα; Δεν είναι κρίμα;

Σωκράτης Μάλαμας

δισκογραφία : http://homepages.pathfinder.gr/orkorres/




το βιογραφικό του :
http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=348


το ανεπίσημο site :

http://users.hol.gr/~dougas/


πληροφορίες και υλικό:

http://listen.to/malamas

http://wiki.kithara.gr/%CE%9C%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%82_%CE%A3%CF%89%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82

http://homepages.pathfinder.gr/orkorres/

για το φινάλε , λίγοι στίχοι ακόμα ...με νόημα!!!

"Ζητιάνος παρά υπουργός"


Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας


Τράπεζες, βίντεο κι ασφάλειες ζωής,
οι καταθέσεις που τη φτώχεια σου ξορκίζουν,

σαν συνολάκι εορτών με δανεικά λεφτά,
την όμορφη ζωή σου να στολίζουν.

Θρέφεις τη νύχτα τα όνειρα του πρωϊνού,
και την καρδιά σου παραδίδεις στους αλήτες,
αν δεν τους μοιάσεις έχε κατά νου,
ήρωας αφανής με τους κοπρίτες.

Κάλλιο ζητιάνος παρά υπουργός,
ψεύτης για χάρη μιας μεγάλης λόξας,

στέκεις στην άκρη πάντα μοναχός,
σπρωξιά χρειάζεσαι στο βόθρο αυτής της δόξας.

Ό,τι σε σώνει είναι ο έρωτας,
εσύ ξεσκίζεσαι σαν πόρνη επί πιστώσει,

θα μοιραστείς την πτώση σου με μας,
ποια κατηφόρα θα σ' ελευθερώσει.

Επαναπαύσου σ' έτοιμη ζωή,
η τηλεόραση μας παίζει αυτό το έργο,
τι να σου πω για τούτη τη σκηνή,
την έχεις ζήσει πλέον μέσα κι έξω.


Αυτή η χαρά δεν φτάνει μέχρι εδώ,
μην τυρρανιέσαι άλλο γύρνα πίσω,
για ότι τραβάς ο φταίχτης είμαι εγώ,
εικόνα του εαυτού σου, ποιον να βρίσω.


Κάλλιο ζητιάνος παρά υπουργός,
ψεύτης για χάρη μιας μεγάλης λόξας,
πίνε στην άκρη πάντα μοναχός,
σπρωξιά χρειάζεσαι στο βόθρο αυτής της δόξας,
αυτής της δόξας.
αφιέρωση των στίχων από το cafe art σε ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς, όποιο χρώμα κι αν έχουν .....





(αφιέρωση στην Νίκη και στην Κατερίνα και στην Πόπη , που έκαναν μια πρόταση και υλοποιήθηκε. )

το αφιέρωμα επιμελήθηκε, αφού έψαξε πληροφορίες και υλικό στο internet, ο
bilsot

Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2008

«Έφυγε» ο Σταύρος Ξενίδης



Κυριακή, 02.11.2008
Έφυγε σε ηλικία 84 ετών ο ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Σταύρος Ξενίδης. Την τελευταία του πνοή άφησε στο Γηροκομείο Αθηνών, όπου φιλοξενούνταν μαζί με την γυναίκα του τους τελευταίους μήνες.

Ο προικισμένος ηθοποιός, που γεννήθηκε το 1924 στην Κωνσταντινούπολη, από μικρός ήταν ταγμένος στην υποκριτική. Σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1944, ενώ την παρθενική του βουτιά στο σινεμά την έκανε το 1953 στην ταινία «Το τραγούδι του πόνου». Ηθοποιός της σκηνής με πλούσιο ρεπερτόριο ρόλων στο ενεργητικό του και αγαπημένος του θεατράνθρωπου Κώστα Μουσούρη, έπαιξε στο θέατρό του για είκοσι ολόκληρα χρόνια. Ήταν πάντα μελετηρός με τους ρόλους και ευγενικός ως άνθρωπος. Όπως λέγεται από πολλούς, είναι από τους ελάχιστους στο χώρο που δεν έχουν ποτέ τσακωθεί. Έχει υποδυθεί από τον συνταγματάρχη Κοντέλη στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, όπου έπαιξε μαζί με τη γυναίκα του (η κ. Μαργαρίτα υποδύθηκε την κ. Λάμπρου), μέχρι τον σύμβουλο στοιχημάτων που είπε στη Ρένα Βλαχοπούλου το αμίμητο «Φρόνιμα, είδες ο Κριστίνο;» Εχει τεράστια θητεία στην ελληνική τηλεόραση, με χαρακτηριστικούς ρόλους και πρώτο και καλύτερο αυτόν του «αστυνόμου Μπέκα». Ο Σταύρος Ξενίδης φορώντας το κοστούμι και τη ρεπούμπλικά του ως Έλληνας Σέρλοκ Χολμς ξετρύπωνε τον δολοφόνο και ξεδιάλυνε κάθε μυστήριο έχοντας ως μότο το «Η ελευθερία της σκέψης είναι η ζωή της ψυχής. Είμαστε οι επιλογές μας». Αυτό ακριβώς είναι και το μότο της δικής του ζωής.
ΑΝΤΙΟ ΣΤΑΥΡΟ....


Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=58734

http://www.contra.gr/Life/ArtsEnt/218651.html

http://www.madata.gr/index.php?news=25089

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=21&la=2&artid=847642&catID=16

Ο "Λαθρεπιβάτης" της καρδιάς μας...


ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
ο τραγουδοποιός που μιλάει στις
καρδιές μας.
Ο Γιάννης Νικολάου είναι από τους πιο συμπαθητικούς ανθρώπους της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. Μονίμως χαμογελαστός, μοιάζει να έχει έναν ήλιο κολλημένο στο πρόσωπο του! Και τι περίεργο... Τα τραγούδια του, η φωνή του, μας φέρνουν στο μυαλό κάτι ηλιόλουστο και φωτεινό !!!
Ο Γιάννης Νικολάου γιορτάζει τα είκοσι χρόνια του στο τραγούδι, από το "Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε" ,που κυκλοφόρησε το 1987 μέχρι σήμερα.
Αγαπημένα τραγούδια του, ό
πως «Δεν φταιω εγώ που μεγαλώνω» , «Απόψε λεω να μην κοιμηθούμε», «Του Αυγούστου η φωτιά» «'Ίχνος», «Ανησυχώ» , αλλά και νεότερα όπως «Εκείνο που φοβόμουνα», «Κρυμμένο» κι άλλα πολλά, θα μας τα χαρίζει μαζί με το αστείρευτο χιούμορ του.

Δεν φταίμε εμείς που μεγαλώνουμε ... ο χρόνος φταίει ...

7 & 8 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ – ΣΑΒΒΑΤΟ

και κάθε Παρασκευή & Σάββατο

ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

«Δεν φταιω εγώ που μεγαλώνω»

Έναρξη 22:30 εισιτήριο 10€

Μαζί του η Ιφιγένεια Κορολόγου στο τραγούδι,
ο Γιώργος Κοντοβάς στο πιάνο
και ο Χάρης Γιαννόπουλος στο βιολί και το μπουζούκι.

7 και 8/11 φιλική συμμετοχή ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ

14 και 15/11 φιλική συμμετοχή η ΛΕΝΑ ΑΛΚΑΙΟΥ

21 και 22 /11 φιλική συμμετοχή ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΤΣΑΚΑΛΟΣ

28 και 29 φιλική συμμετοχή η ΓΙΩΤΑ ΝΕΓΚΑ



πληροφορίες και υλικό :

http://www.musiccorner.gr/nees_kyklof/08/nikolaou_g.html

http://www.tsaistisaxara.gr/g_nikolaou.htm

(δείγμα ΔΩΡΕΑΝ)
Και να που η ζωή
τώρα κυλάει πιο γρήγορα
Και να που τα παιδιά
και τα παιχνίδια χάθηκαν

Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω
Χτυπάει πισώπλατα ο χρόνος
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω
Φταίει η ζωή που είναι μικρή

Στίχοι: Οδυσσέας Εισαγγελέας
Μουσική: Γιάννης Νικολάου
Πρώτη εκτέλεση: Λαθρεπιβάτες
Άλλες ερμηνείες: Παντελής Θαλασσινός, Πάνος Κατσιμίχας

έρευνα, κείμενο (από αποσπάσματα εδώ κι εκεί), παρουσίαση : bilsot



Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2008

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ 7 ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΚΡΥΑ ΜΑΣ



ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ;
Κώστας Μπαλαχούτης, περιοδικό ΠΙΣΤΑ Ιούνιος 2001




ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΕΛΙΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1931 στη Νέα Ιωνία, στην οδό Αλαείας 33. Ο πατέρας του ήταν ποντιακής καταγωγής και η μητέρα του προσφυγοπούλα από τα μέρη της Τουρκίας. Από μικρό παιδί αναγκάζεται να βγει στην βιοπάλη. Μένει ορφανός από πατέρα σε ηλικία 14 ετών. Δουλεύει σκληρά, κάνοντας διάφορα επαγγέλματα (οικοδομή, εργοστάσια και άλλα), για να ζήσει την οικογένεια του. Τον Ιούλιο του 1952 ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι στην Columbia, με τίτλο "Για μπάνιο πάω", του Απόστολου Καλδάρα, το οποίο δε γνώρισε επιτυχία. Με το επόμενο, όμως, το "Δεν θέλω το κακό σου", του Γιάννη Παπαιωάννου, κάνει ένα από τα πιο γνωστά κι επιτυχημένα σουξέ και προκαλεί αίσθηση. Από τότε, η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη.

Ο Καζαντζίδης σύντομα καταξιώνεται στο χώρο του τραγουδιού, γίνεται είδωλο και εκφραστής των προβλημάτων και των παράπονων της λαϊκής τάξης. Το 1957 γνωρίζει στη Θεσσαλονίκη τη Μαρινέλλα και γίνονται καλλιτεχνικό ζευγάρι. Γνωρίζουν τεράστια απήχηση από τις πρώτες κιόλας ηχογραφήσεις τους
("Η πρώτη σου αγάπη είμαι εγώ" και "Νίτσα, Ελενίτσα" του Γιώργου Μητσάκη) και καθιερώνεται στη συνείδηση του κοινού.

Το 1961 συμμετέχει στις μουσικές θεατρικές παραστάσεις των Μάνου Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη ερμηνεύοντας ζωντανά - και αργότερα σε δίσκους- τα τραγούδια τους. Τον Ιανουάριο του 1964, ο Καζαντζίδης αφήνει την Κολούμπια και πηγαίνει στις εταιρίες του Μίνου Μάτσα "Odeon-Parlophone". Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς παντρεύεται την Μαρινέλλα. Ηχογραφούν την "Καταχνιά", σε μουσική Χρήστου Λεοντή και στίχους Κώστα Βίρβου.

Το 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε λαϊκό μαγαζί, στο "Φαληρικόν" του Μαργωμένου στην οδό Ηπείρου, εγκαταλείποντας ουσιαστικά το πάλκο, σε ηλικία μόλις 34 ετών. Το 1966 χωρίζει με την Μαρινέλλα και την επόμενη χρονιά πραγματοποιούν τις τελευταίες ηχογραφήσεις τους στην εταιρεία Philips ("Μη μου λέτε γι' αυτήν", "Απόψε σ' έχω στην αγκαλιά μου", "Η καρδιά της μάνας" κ.λ.π.). Το 1968 δίνει την ευκαιρία στο Χρήστο Νικολόπουλο να περάσει στη δισκογραφία ερμηνεύοντας το πρώτο τραγούδι "Νυχτερίδες κι αράχνες", σε στίχο Κώστα Βίρβου, που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Το 1971 κυκλοφορεί ο δίσκος 33 στροφών, "Καζαντζίδης Νο3", που δίνει τη δυνατότητα στο νεαρότερο κοινό να γνωρίσει τις κλασικές ερμηνείες του, στα τέλη του '50 και στις αρχές του '60. Το 1973 ηχογραφεί έξι δημιουργίες του Ακη Πάνου ("Η ζωή μου όλη", "Το θολωμένο μου μυαλό", "Μίσος", "Οι μισοί καλοί", "Αντε να περάσει η μέρα", "Τα όνειρα που χτίζονται"). Το 1974 ηχογραφεί το άλμπουμ "Στην Ανατολή" σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Την επόμενη χρονιά όλη η Ελλάδα τραγουδά το "Υπάρχω", σε στίχους Πυθαγόρα.

Από τότε ακολουθούν 12 συνεχή χρόνια αποχής- και μεγάλων παραπόνων από μέρος του ερμηνευτή- και από τη δισκογραφία. Επανέρχεται το 1987 με το άλμπουμ "Στο δρόμο της επιστροφής", του οποίου οι πωλήσεις- μόνο στη χώρα μας- αγγίζουν τα 200.000 αντίτυπα. Από τότε, σε αραιά διαστήματα, μας χαρίζει δείγματα από το σπάνιο ταλέντο του μέσα από δίσκους που γίνονται χρυσοί από τη πρώτη κιόλας μέρα της κυκλοφορίας τους στη δισκοπωλεία ("Βραδιάζει", "Βιώματα", "Αφιέρωμα", "Τραγουδώ", "Ερχονται χρόνια δύσκολα" κ.α.). Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν η ζωντανή ηχογράφηση "Ενα γλέντι με τον Στελλάρα" και οι πετυχημένες συμμετοχές του σε 4 δίσκους με Ποντιακά τραγούδια. Μοναδικές, επίσης, στιγμές η ερμηνεία του στο τραγούδι "Πέτρινα χρόνια" του Σταμάτη Σπανουδάκη, η συμμετοχή του στη σύνθεση του Αντώνη Βαρδή "Στην Ελλάς του 2000", με τους Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα και τον Αντώνη Βαρδή, και η επανεκτέλεση παλιών τραγουδιών των Τσιτσάνη, Τζουανάκου, Μητσάκη, Παπαιωάννου κ.α.

Από το τεράστιο σε όγκο ρεπερτόριο του θα ξεχωρίζαμε, μεταξύ άλλων, τις συνθέσεις των:

Μανώλη Χιώτη "Θεσσαλονίκη μου", Απόψε φίλα με"
Βασίλη Τσιτσάνη "Ισως αύριο", "Ασπρο πουκάμισο"
Γιώργου Μητσάκη "Πέφτουν τα φύλλα από τα κλαριά", "Είν' όλα μαύρα"
Βασίλη Καραπατάκη "Η κοινωνία με κατακρίνει"
Παναγιώτη Πετσά "Ο χαλκάς της γης"
Μπάμπη Μπακάλη "Θέλω να πεθάνω", "Οταν μεθάει ο άνθρωπος"
Στέλιου Χρυσίνη "Πυρ, γυνή και θάλασσα"
Απόστολου Καλδάρα "Απ' τα ψηλά στα χαμηλά", "Στο τραπέζι που τα πίνω"
Χρήστου Κολοκοτρώνη "Υπάρχουν και καλά παιδιά", "Εξω απ' άδικο"
Γιάννη Τατασόπουλου "Πολλές μανάδες κλάψανε"
Γεράσιμου Κλουβάτου "Το ανήλικο", Βύθισε μου το μαχαίρι"
Γιώργου Ζαμπέτα "Βαθιά στη θάλασσα θα πέσω", "Με το βοριά"
Θεόδωρου Δερβενιώτη "Στις φάμπρικες της ξενητιάς", "Το διαβατήριο"
Μάνου Λοϊζου "Δε θα ξαναγαπήσω"
Σταύρου Ξαρχάκου "Απονη ζωή" κ.α.

Επίσης, πολλά σημαντικά κλασικά λαϊκά τραγούδια φέρουν την υπογραφή του ως συνθέτη και στιχουργού ("Τώρα που φεύγω απ' τη ζωή", σε στίχο Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, "Μια παλιά ιστορία", "Στις φάμπρικες της Γερμανίας", σε στίχο Κώστα Βίρβου, "Και αν γελάω είναι ψέμμα", σε στίχο Ευάγγελου Ατραϊδη κ.α.)

Ο Στέλιος Καζαντζίδης είναι ο μεγαλύτερος τραγουδιστής που έβγαλε ποτέ αυτός ο τόπος και η φωνή και τα τραγούδια του είναι μέρος της πολιτισμικής μας παράδοσης και κληρονομιάς Από τα πρώτα βήματα της καριέρας του ήρθε σε ρήξη με το "κατεστημένο" της δισκογραφίας και τους εχθρούς του αυθεντικού λαϊκου τραγουδιού. Ακόμη και στις μέρες μας παραμένει έξω από το "marketing" και τις στρατηγικές της σύγχρονης δισκογραφίας και δε διστάζει να αντιπαρατεθεί σε αυτούς που πολεμούν το γνήσιο λαϊκό τραγούδι.

Έπειτα από 161 οδυνηρά μερόνυχτα πάλης με τον καρκίνο, ο Στέλιος Καζαντζίδης υπέκυψε (14-9-2001) στις 10.53 το πρωί, στο 918 δωμάτιο του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών.

ΠΗΓΗ http://www.trapezounta.com/kazantzidis1.htm


αναδημοσίευση από το
http://citypress-gr.blogspot.com/2008/10/blog-post_6665.html

δες και
http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=15

http://www.kairatos.com.gr/kazandzidis.htm

http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=index&sort=alpha&singer_id=25


http://www.matia.gr/7/73/7306/7306_1_6.html



έρευνα bilsot

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ


Ένας σεμνός καλλιτέχνης, που αναδεικνύει με τα τραγούδια του τον πλούτο της ελληνικής μουσικής. Η ευαισθησία του σε μαγεύει, τόσο με το άκουσμα της φωνής του, όσο και με το στίχο των τραγουδιών του. Η παρουσία του σε συναυλίες είναι πολιτιστικό γεγονός, στους τόπους που επιλέγει να εμφανιστεί. Κάθε δουλειά του και ένα φρέσκο, δροσερό αεράκι στην ελληνική δισκογραφία. Οι θέσεις του ξεκάθαρες, σταράτες, έντιμες.

" Δεν έχω κάνει καμία συμμετοχή από συνοικέσιο. Τα καλά τραγούδια βγαίνουν μέσα από τις παρέες. Δεν βγαίνουν από αγγελίες στις εφημερίδες."
"Οι μεγάλοι χώροι θέλουν να δουλεύουν Παρασκευή και Σάββατο, να δίνουν δυο μεροκάματα στους καλλιτέχνες και να βάζουν μέσα δυο και τρεις χιλιάδες κόσμο. Η φτήνια φέρνει τον παρά. Νομίζω ότι κάποια στιγμή θα αντιδράσει ο κόσμος δε αυτή την κοροϊδία."

"Δεν είμαι Τσιτσάνης ή Χατζιδάκις. Απλά νομίζω ότι είναι ωραίο να δημιουργείς κάτι το οποίο το σέβεσαι πρώτα απ’ όλα εσύ και μετά όλοι οι άλλοι."
"Ίσως να είχα φτάσει και ψηλότερα, αλλά έχω αρνηθεί πολλά πράγματα. Αρνούμαι να πάω στο μικρό της Επιδαύρου, στο Μέγαρο Μουσικής, στο Φεστιβάλ Αθηνών. Γιατί δε νιώθω έτοιμος και γιατί κατά κάποιο τρόπο δεν συμφωνώ με το λόγο ύπαρξης αυτών των χώρων και με τον τρόπο που τα παρουσιάζουν. Πιστεύω ότι ο πολιτισμός δεν χαλιναγωγείται και κακώς για μένα ελέγχεται από την πολιτεία. "


έγραψαν : http://www.musiccorner.gr/nees_kyklof/05/thalassinos.html
http://www.athina984.gr/node/8871
βιογραφικό :
http://www.musiccorner.gr/biografies/thalassinos.html
συνέντευξη στο : MusicHeaven
http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=341
διάβασε και στο ΔΙΦΩΝΟ τεύχος 152 Ιούνιος 2008
http://www.difono.gr/content/view/371/66/
δισκογραφία :
http://www.musicheaven.gr/html/