Ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος τα είπαν με το όνομα τους: οτιδήποτε υποπίπτει στις αισθήσεις μας -στην όραση, στη γεύση, στην ακοή κλπ- είναι ψευδές. Το μόνο που είναι αληθινό είναι αυτό που δεν αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας.Αυτό το πήρε ο Πλάτωνας και έκανε τον μύθο του Σπηλαίου. Ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος έδωσαν επιστημονικά την έννοια στο ον και στο μη ον. Το ον είναι το άτομο και το μη ον είναι ο χώρος. Και τα άτομα και ο χώρος, μας λέει ο Δημόκριτος, είναι μη αισθητά. Δηλαδή, τα συστατικά του υλικού κόσμου -αυτού που λέμε res- είναι μη αισθητά.
Ο πρώτος επιστήμονας -επίσημος- που αποδέχομαι είναι ο Αριστοτέλης. Διότι ο Αριστοτέλης είναι έντιμος επιστήμονας και μας αναφέρει τις πηγές του. Ενώ ο Πλάτωνας ποτέ δεν μας λέει τις πηγές του. Σε πολλές διαλέξεις μου λέω ότι πρέπει να μελετάμε την Ελληνική Γραμματεία όχι μόνο ως μνημόσυνο των προγόνων μας, όχι ως προγονοπληξία, αλλά για να προσπαθήσουμε να τους ξεπεράσουμε. Διότι, αν δεν τους ξεπεράσουμε και δεν αναγνωρίσουμε το δικαίωμα στον Έλληνα να ξεπεράσει τον Πλάτωνα ή τον Αριστοτέλη, τότε δεν είμαστε απόγονοι τους. Άρα, η απόδειξη της ελληνικότητας μας είναι η δυνατότητα να παράγουμε καινούργια γνώση και καινούργια σκέψη. Εμείς διαβάζουμε την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία από το πρωτότυπο για να πάρουμε καλές ιδέες, να προωθήσουμε την επιστήμη μας σήμερα. Ο στόχος μας είναι να βρούμε καλές και χρήσιμες ιδέες, για να μας λύσουν προβλήματα σημερινά στην επιστήμη!
τα πιο πάνω λέει ο δρ. Μάνος Δανέζης σε συνέντευξή του στην Άννα Δοντάγια το περιοδικό ΗELLENIC NEXUS μηνός Φεβρουαρίου 2010
Ο δρ. Μάνος Δανέζης είναι καθηγητής Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης, της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας, της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών και της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Πολυγραφότατος ο ίδιος, έχει δημοσιεύσει πάνω από 60 πρωτότυπες ερευνητικές εργασίες σε διεθνή αστρονομικά περιοδικά, εκατοντάδες άρθρα στον ελληνικό ημερήσιο Τύπο. καθώς και βιβλία σχετικά με την Αστροφυσική, την Ιστορία και Φιλοσοφία των Επιστημών. Με τον τίτλοΤο Σύμπαν που αγάπησαέκανε επίσης μια πολύ επιτυχημένη σειρά εκπομπών στην ΕΤ3.
«Ο Βίλι λέει ότι ο Φριντ κάνει μια πολύ εμπεριστατωμένη ανάλυση αυτής της οργής που έχει ξεσπάσει σ' όλες τις πόλεις της Γερμανίας», είπε ο Μπάρτελ. «Λέει ότι η οργή αυτή δεν είναι οργή του προλεταριάτου μόνο, όπως θέλει να την εμφανίσει η κυβέρνηση Μπρίνινγκ, αλλά οργή της μεσαίας τάξης και της άνεργης διανόησης».
«Η οποία άνεργη διανόηση δεν αφομοιώνεται ούτε από το προλεταριάτο ούτε από την μπουρζουαζία», είπε ο Γκάνταμερ. «Είναι ένα μετέωρο, εξαθλιωμένο και μη προβλέψιμο πλήθος. Αυτή λοιπόν η οργή της μεσαίας τάξης και της άνεργης διανόησης, όλων αυτών, τέλος πάντων, που ξεπήδησαν κατά χιλιάδες από τα πανεπιστήμια και ψάχνουν μια δουλειά σκουπιδιάρη για να ζήσουν, στρέφεται εναντίον των οικονομικών δομών, αυτό λέει ο Φριντ, και έχει απόλυτο δίκιο. Μιλάει με αριθμούς ο Φριντ, Μπάρτελ. Ογδόντα χιλιάδες άνθρωποι κατέχουν περιουσία διπλάσια από τα εξήντα τέσσερα εκατομμύρια των Γερμανών. Τριακόσιοι σαράντα άνθρωποι έχουν ετήσιο εισόδημα πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες μάρκα. Εκατόν δέκα άνθρωποι έχουν τρεισήμισι δις μάρκα, που αντιστοιχούν στο 6% του εθνικού πλούτου. Στον αντίποδα τα εκατομμύρια των εξαθλιωμένων... Η κρίση μετέβαλε τους μικροπαραγωγούς και τους επιστήμονες σε ευτελές εμπόρευμα. Αρχιτέκτονες και μηχανικοί σπάνε πέτρες για διακόσια πενήντα μάρκα το μήνα. Το ανώτατο όριο αμοιβής πολιτικού μηχανικού με ένα παιδί είναι τετρακόσια μάρκα. Προχθές στο Βερολίνο διαδήλωναν……….]
σημ. του bilsot
οποιαδήποτε ομοιότητα με τη σημερινή κατάσταση ΔΕΝ είναι συμπτωματική!
Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η Δήλος προσβλήθηκε από το λοιμό. Αντιπροσωπία πολιτών της ζήτησε χρησμό από το μαντείο των Δελφών. "Οι Δήλιοι και οι άλλοι Έλληνες θα ελευθερωθούν από τα παρόντα δεινά αν διπλασιάσουν τον κυβικό βωμό του Θεού", προφήτεψε η Πυθία.
Βερολίνο 1929-1931. Ο νεαρός μαθηματικός Μπάρτελ βαν ντερ Βέρντεν εντοπίζει μια αντινομία στην Πολιτεία του Πλάτωνα, που τον φέρνει μέχρι την πόρτα του μεγάλου ελληνιστή φον Βιλαμόβιτς. Οι δυο άντρες θα ξεκινήσουν μαζί ένα ταξίδι στην ιστορία, σε αναζήτηση του νήματος ενός περίφημου μαθηματικού γρίφου, που παρέμεινε άλυτος στην πορεία του χρόνου και της επιστήμης: του δηλίου προβλήματος.
Με αγωνιώδη πλοκή και με αφήγηση που εναλλάσσεται από την κλασική Αθήνα στο Βερολίνο και το Γκέτινγκεν του Μεσοπολέμου, παραμονές ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία, το μυθιστόρημα του Γιάννη Γρηγοράκη ζωντανεύει δυο εποχές που σφράγισαν την παγκόσμια ιστορία.
Μεγάλες προσωπικότητες της επιστήμης και των γραμμάτων, από τον Πλάτωνα, τον Θεαίτητο, τον Εύδοξο και τον Αρχύτα τον Ταραντίνο, μέχρι τον Βιλάμοβιτς, τον βαν ντερ Βέρντεν, την Έμι Νέτερ και τον Γκάνταμερ, σκιαγραφούνται, παίρνουν μορφή και κινούνται αναζητώντας το νήμα του γρίφου.
Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που συνδυάζει με δεξιοτεχνία την πολιτική με τα μαθηματικά.
ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
O Γιάννης Γρηγοράκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1950. Στην ίδια πόλη σπούδασε νομικά και σήμερα δικηγορεί. H Συνωμοσία των αγγέλων είναι το δεύτερο έργο του που εκδίδεται. Tο πρώτο του βιβλίο, H μητρόπολη του χάους, χαρακτηρίστηκε από την κριτική «εντυπωσιακό μυθιστόρημα αντιουτοπίας», «εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο με πρωτότυπη πλοκή», «μυθιστόρημα-αλληγορία πάνω στην πτώση του πολιτισμού και το θάνατο της έλλογης ζωής».
…………..[Επιστρέφοντας στο πρόβλημα της μετάλλαξης, μένει να αντικρούσουμε ορισμένες αφελείς φωνές που φαντάζονται -όπως σε κάθε εποχή βέβαια- ότι οι τεχνολογίες των εμφυτευμάτων και του τεχνοδέρματος γενικότερα δεν πρόκειται ποτέ να γίνουν ευρέως αποδεκτές.
Αρκεί μια απλή ματιά στις ηλικίες των 20 με 30 για να δει κανείς το αντίθετο. Προσέξτε απλά με πόση ευκολία οι νέοι υιοθέτησαν το piercing, δηλαδή την πρακτική ενσωμάτωσης μεταλλικών και άλλων αντικειμένων στο δέρμα! Αν κάποιος θεωρεί ότι το να φέρει ένα ογκώδες μεταλλικό αντικείμενο ή και περισσότερα ως μέρος του σώματος του αποτελεί τεκμήριο διαφοροποίησης είτε πλεονέκτημα είτε οτιδήποτε ανάλογο, τότε πραγματικά δεν έχει λόγο να αρνηθεί κάτι ακόμη μικρότερο το οποίο θα του εξασφάλιζε μάλιστα ένα πραγματικό πλεονέκτημα.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις οι κοινωνίες υπόκεινται εξίσου σε Δαρβινικά σχήματα όσο και η φύση. Το γεγονός επίσης ότι οι αποδέκτες μιας τέτοιας τεχνολογίας μπορεί στατιστικώς να αποτελούν μειοψηφία -για την ώρα- δεν έρχεται καθόλου σε αντίθεση με ότι συμβαίνει επίσης στη φύση.
Φανταστείτε μόνον το διάλογο μεταξύ παιδιών από τα οποία το ένα κατέχει μια εμφυτευμένη συσκευή που του δίνει πρόσβαση σε οτιδήποτε μπορεί να σκαρφιστεί η σχετικά προσανατολισμένη αγορά, ενώ τα υπόλοιπα δεν την έχουν.]…………
Του ΘΕΟΦΑΝΗ ΡΑΠΤΗ
Από το βιβλίο του «ΤΕΧΝΟ-ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΑ Η νέα μορφή παγκόσμιου ολοκληρωτισμού»
Ράπτης, Θεοφάνης
Ο Θεοφάνης Ράπτης γεννήθηκε στη Λαμία το 1965, όπου και πέρασε τα σχολικά του χρόνια δανειζόμενος ό,τι του ήταν απαραίτητο για να απαντήσει στις δικές του ερωτήσεις. Το ίδιο συνέχισε να κάνει ως φοιτητής στο φυσικό τμήμα του Παν/μιου Κρήτης, όπως και στο μεταπτυχιακό του φυσικού τομέα του ΕΜΠ. Περιπλανήθηκε σε διάφορες εργασίες και σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις για μερικά χρόνια προτιμώντας το ελεύθερο επάγγελμα. Επέστρεψε στην Αθήνα όπου και συνεχίζει να μελετά τις ιδιομορφίες του ανθρώπινου είδους, όπως και μερικές ακόμη του ιδίου, σε περιβάλλοντα με ιδιάζουσα χαοτική δυναμική όπως αυτό της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Εν τω μεταξύ, συνεργάζεται με το εργαστήριο φυσικοχημείας του χημικού τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών σε εφαρμογές προσομοίωσης Μοριακής Δυναμικής, όπως και με τη Διεύθυνση Τεχνολογικών Εφαρμογών του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος στην εκπόνηση ερευνητικών προγραμμάτων. Η "Τεχνοφεουδαρχία" είναι το πρώτο του βιβλίο.
....αφιέρωση στην νέα Ελληνίδα Επίτροπο Ναυτιλείας και Αλιείας
κα Μαρία Δαμανάκη.
[..........] Έρχονται στο νου μου διάφορες σκέψεις, όταν, ταξιδεύοντας με ποντοπόρα πλοία ή εργαζόμενος σε ναυτικές εταιρίες στο εξωτερικό, ζούσα μακριά από τον Ελλαδικό χώρο και πίστευα ότι ο σύγχρονος Ελληνισμός (παρά την πρωτοφανή συρρίκνωση του τούς δύο τελευταίους αιώνες) εξακολουθούσε να διαθέτη τρεις τεράστιες δυνάμεις: α) την πνευματική του κληρονομιά, β) τον απόδημο Ελληνισμό και γ) την ναυτιλία. Οι δυνάμεις αυτές με κατάλληλη και πολύπλευρη αξιοποίηση θα μπορούσαν όχι μόνο να συμπαρίστανται σε δύσκολες στιγμές, όχι μόνο να βοηθήσουν στην λύση οικονομικών και αναπτυξιακών προβλημάτων τού Ελλαδικού χώρου, αλλά και να δώσουν στον Ελληνισμό την θέση πού τού ανήκει στην διεθνή κοινωνία.
Δυστυχώς δεν θα ήταν υπερβολή, αν λέγαμε ότι ή ηγεσία (με την γενική έννοια τού όρου) αυτού τού τόπου ποτέ δεν αξιοποίησε όσο θα έπρεπε τις δυνάμεις αυτές. [..........]
απόσπασμα από το βιβλίο του Ελευθερίου Μαρματσούρη
"ΕΛΛΗΝΟΓΝΩΣΙΑ"
ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ Ταξίδια (ποίηση) 1976 Συμπληγάδες (ποίηση) 1978 Περιπλάνηση (ποίηση) 1982 Στοχασμοί (ποίηση) 1990 Εν πλω και εν όρμω (ποίηση) 1997 Η αέναη σύγκρουση (μυθιστόρημα) 1997
"Θεοί και θνητοί ξεπροβάλουν ακρωτηριασμένοι μέσα από τα συντρίμια των αιώνων και μας δηλώνουν εναγωνίως την παρουσία τους"
Με έναν διαφορετικό τρόπο γραφής ο
Γιώργος Εχέδωρος
προσεγγίζει τα ιστορικά γεγονότα της
Αρχαίας Κρηστωνίας
δίνοντας σε αυτά μια νέα διάσταση. Είναι γεγονότα, που εμπλουτίζουν τις γνώσεις μας για τον αρχαίο μακεδονικό τοπικό πληθυσμό,ο οποίος πραγματικά διέπεται από σπάνιες αρχές με ιδιαίτερα και μοναδικά ήθη. Η αρχική έκπληξη του πλούτου των γραπτών πηγών,των αρχαίων επιγραφών, των αγαλμάτων και των μνημείων, μετουσιώνεται σε ενθουσιασμό και θαυμασμό για μια κοινωνία ,που συνεχώς επιδιώκει να παραδειγματίζει τα μέλη της και να βαδίζει με αισιοδοξία στο μέλλον.
ISBN:978-960-89740-1-2.
Επικοινωνία:echedor@otenet.gr -
(με τη φιλική προτροπή για παρουσίαση από το εξαιρετικό ιστότοπο)
Βισάλτης
πληροφορίες :
Κρηστωνία
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Κρηστωνία ήταν αρχαία επαρχία της Μακεδονίας. Εκτεινόταν στα βοειοανατολικά της Μυγδονίας, νότια της Παιονίας, και Μαιδικής, και δυτικά της Βισαλτίας, δίπλα στις πηγές του Εχέδωρου ποταμού (του σημερινού Γαλλικού), δηλαδή από του Δυσώρου όρους μέχρι του Βερτίσκου.
Στην αρχή έφερε δύο ονόματα, Κρηστωνία και Βισαλτία, και βρισκόταν κάτω από αυτόνομο βασιλέα. Μετά όμως την ήττα των Περσών στη μάχη των Πλαταιών (479 π.Χ.), τόσο η Κρηστωνία όσο και η Βιστωνία κατακτήθηκαν από τον Αλέξανδρο Α' και αποτέλεσαν επαρχίες του Μακεδονικού Βασιλείου, στο οποίο και παρέμειναν μέχρι τη ρωμαϊκή κατάκτησή τους το 168 π.Χ..
Από όλη τη Κρηστωνία οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν μόνο τη πρωτεύουσά της που ήταν η Κρηστώνα (Κρηστών). Νεότεροι όμως περιλαμβάνουν σε αυτήν τη Μυγδονία με τις πόλεις: Αντιγόνεια, Ξυλόπολις, Τέρπυλος, Καραβία και Γυναικόκαστρο.
Αρχαίοι κάτοικοι της Κρηστωνίας ήταν οι Κρηστώνες.
Τσουνάμι καταστρέφει τις πόλεις της βόρειας Ευρώπης, φονικές μέδουσες ερημώνουν τις παραλίες της Αυστραλίας, μολυσμένα καβούρια -φορείς μιας ανίατης ασθένειας- κατακλύζουν το υδροδοτικό σύστημα της Νέας Υόρκης αποδεκατίζοντας τον πληθυσμό, εκατομμύρια τερατώδη σκουλήκια αποσταθεροποιούν το βυθό στις ακτές της Νορβηγίας, φάλαινες επιτίθενται σε πλοία και τα βυθίζουν. Η ανθρωπότητα δέχεται μια συντονισμένη και μαζική επίθεση. Η βασική διαχωριστική γραμμή μεταξύ ανθρώπων και ζώων έχει χαθεί: τα ζώα έχουν αποκτήσει ξαφνικά συνείδηση του εαυτού τους και στρέφονται εναντίον του ανθρώπινου είδους με σκοπό την εξόντωση του. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Μήπως υπάρχει κάποιος σκοτεινός νους που οργανώνει και συντονίζει τον εφιάλτη; Οι επιστήμονες αναγκάζονται να παραδεχτούν ότι ο άνθρωπος γνωρίζει τελικά για τον πλανήτη Γη πολύ λιγότερα πράγματα απ' όσα γνωρίζει για το Διάστημα.
- Ένα εκπληκτικό οικολογικό θρίλερ, που πούλησε στη Γερμανία μέσα σε τρία χρόνια πάνω από 2.000.000 αντίτυπα
λίγα λόγια για το συγγραφέα :
Ο Φρανκ Σέτσινγκ γεννήθηκε to1957. Ζει αρκετές ζωές μαζί:είναι διευθυντής διαφημιστικής εταιρείας, μουσικός παραγωγός, παθιασμένος ερασιτέχνης μάγειρας και από το 1995, όταν έγραψε το μυθιστόρημα TodundTeufel, συγγραφέας. Με το μυθιστόρημα του Το σμήνος, που υπήρξε η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία στη Γερμανία των τελευταίων είκοσι χρόνων, έδωσε σάρκα και οστά σε ένα όνειρο που είδε πριν από μερικά χρόνια στον ύπνο του. Ζει και εργάζεται στην Κολονία.
Το κείμενο του Σέτσινγκ είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο. Είναι σαφές ότι ο συγγραφέας έχει κάνει ιδιαίτερη προεργασία πριν ξεκινήσει τη γραφή του βιβλίου και ότι κατέχει τη συνταγή. Παρέχονται άπειρες πληροφορίες για θαλάσσιους οργανισμούς και περιβαλλοντικά προβλήματα. Η γραφή κυλάει αρκετά εύκολα και οι σκηνές είναι εντυπωσιακές. Από την άλλη είναι αρνητικό το γεγονός ότι οι ήρωες είναι πολυάριθμοι και ότι, τελικά, οι πληροφορίες είναι τόσο πολλές που δεν μπορεί κανείς να τις επεξεργαστεί. Επίσης, δυστυχώς, στο βιβλίο περιέχονται όλα τα χαρακτηριστικά κλισέ των αντίστοιχων ιστοριών. Καλοί και κακοί, φιλία και έρωτας κλπ.
σχόλιο του cafe art : Πρόκειται για ένα μεστό και ογκώδες μυθιστόρημα, με πάρα πολλές πληροφορίες για τα οικοσυστήματα της γης, κυρίως στο Βόρειο Ατλαντικό και τη Βόρεια Ευρώπη, όπου εκτυλίσσονται ιστορίες οικολογικού τρόμου. Ένα βιβλίο 1000+ (!!!) σελίδων για αμείωτο ενδιαφέρον του βιβλιόφιλου που θα αποκομίσει ένα βασικό συμπέρασμα : " Ο βιασμός της Φύσης έχει σαν αποτέλεσμα το βιασμό της ανθρώπινης ύπαρξης"
